Jack

20 jaar geleden.. ging ik vreemd in m'n huwelijk. 

Met Jack Dawson van de Titanic. Ik was verliefd op Leonardo di Caprio.😁
Vanochtend heb ik een zelfbewustwordingsboek van 20 jaar gelden uit de kast gepakt en vind deze foto weer terug in het boek. 
Ik had deze destijds op mijn nachtkastje staan en mijn meiden en ex lachten erom. Ja, belachelijk toch als getrouwde jonge moeder? Ik voelde me destijds niet gelukkig in de relatie en hoezeer mijn ex ook z'n best deed om mij gelukkig te maken, ik voelde een diepe leegte. In mijn ogen lag het toen aan zijn tekortkomingen. Maar pas veel later besefte ik dat het een leegte van eigenliefde was.
En Jack (Leonardo) raakte de leegte in me waardoor ik helemaal weer in verbinding met mezelf was en de stempel 'verliefd op Jack' kreeg.
3 Jaar later ging ik scheiden en kon de jaren erna mezelf ontdekken via relaties en single zijn. En leerde ook dat mijn ex een fijne mooie man is al passen we qua interesses en levensvisie niet bij elkaar. Toch was hij precies goed voor de levenslessen op het moment dat we samen waren.

Wanneer iemand (echt of fictief) voorbij komt en we hebben een leegte, dan worden we snel verliefd. Ik zie het dagelijks gebeuren in mijn werk bij scheidingen. Een grote leegte kan sneller vervuld worden. Zelfs door fictie. 

En misschien wordt ik daarom wel minder snel verliefd ... ik heb niet zoveel leegtes meer..

Jack, dank je, dat ik even je Rose mocht zijn

Reactie schrijven

Commentaren: 0